Imprenta


Point...click...point...

Nagsulat ako,
malayo sa realidad.
Sa gitna ng mga guni-guni...

Point...click...point

Natapos na,
ang iyong mga abang alaala
imprenta.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Ice Kendi

    Tag-init na naman. Kakaiba ang panahon ngayon. Tila ang init ng araw ay unti-unting nilalapnos ang balat ng batang si Etang. Hindi na bago sa bansang ito ang kakaibang klase ng tag-init. "Pang-world class"  'ika nga nila. Hindi na bago ang mga tanawin na katulad ng mga batang walang salawal habang subu-subo ang kamay na nanggigitata sa dumi.Mainit na naman.Kaya si Etang walang magawa kundi lumabas ng bahay nila na ang bubong ay halos malapit na sa bunbunan. Mainit na naman kaya naman ang Tatay niya,  nag-aalburuto kagaya ng isang bulkang malapit ng sumabog. Nagtatanong kung ano ang almusal.    "Anak ng teteng naman yan!", ang pasigaw na sabi ng Tatay ni Etang. Galit na galit. Wala na namang kasing almusal sa maliit nilang mesa. Hindi na rin bago kay Etang ang bagay na ito. Lagi naman siyang nasisigawan ng kanyang ama'ng wala naman kwenta at kung meron man iyon ay maglasing lang. Kasabay ng init ng panahon ang init ng ulo ng kany...
Read more

Kalendaryo

Image
     Magdaan ang mga araw habang tumatakbo ang oras. Magdadaan ang taglagas at malalaglag ang mga dahon sa puno. Lilipas ang kahapon, ngayon at bukas at ninipis ang kalendaryo. Sa bawat hibla ng memorya at sa bawat kapiraso ng ala-ala hindi maiiwasan ang pagdaan ng mga araw.      Kung susumahin ang tao ay nabubuhay na kasama ang kalendaryo at sa bawat mga araw na naririto ay ang mga marka ng masayang kahapon. Sa oras na mawala ang mga araw...sa oras na palipasin ni Juan dela Cruz ang kanyang mga araw, hindi ito kagaya ng isang puno na mapapalitan ng laging lunti at malagong dahon. Ang araw man niya ay mapilitan maaring hindi na ito kasing saya ng kahapon. Isa... Dalawa... Tatlo....  Maaring sa ating pagbilang ay ang ating mga mithiin na mapahaba pa ang ating kinabukasan. Ang pag-asam sa    magandang bukas...Ang minimithing magandang bukas... Ngunit tila hindi ramdam ng iilan sa atin na tumatakbo ang ...
Read more

Tanong ko, Sagot mo...

Bakit ang mga Pilipino hindi marunong sumagot ng Maayos? Sa hindi kalayuan ay matatanaw si Juan na nakatayo sa bakuran ng kanyang bahay na pinagtagpi-tagping yero. Hindi siya mapakali at paiukit-ikot sa bakuran, sinisipa ang mga dahon at basurang nagkalat sa kanyang posisyon.        Nagpatuloy siya sa ganoong gawain at naisipang lumabas ng kanyang bahay upang libangin ang sarili sa tanawing araw-araw niyang nakikita tuwing gabi. Naglakad-lakad si Juan sa ilalim ng maputlang sinag ng buwan na tumatakip sa iilang dako ng kanilang lugar. Dama ang malamyang simoy ng hangin na dumadampi sa kanyang balat na natigang na dahil hindi man lamang niya napahiran ng kung ano.      Sa pagpapatuloy ng kanyang paglalakad nasalubong niya ang isang babae. Kilala niya ata ito dahil halos magdikit ang kanilang mukha sa kanilang pagbati sa bawat isa.       “Kumain ka na?,” tanong ni Juan sa babae. Agad naman ito...
Read more