Kalendaryo


     Magdaan ang mga araw habang tumatakbo ang oras. Magdadaan ang taglagas at malalaglag ang mga dahon sa puno. Lilipas ang kahapon, ngayon at bukas at ninipis ang kalendaryo. Sa bawat hibla ng memorya at sa bawat kapiraso ng ala-ala hindi maiiwasan ang pagdaan ng mga araw. 
    Kung susumahin ang tao ay nabubuhay na kasama ang kalendaryo at sa bawat mga araw na naririto ay ang mga marka ng masayang kahapon. Sa oras na mawala ang mga araw...sa oras na palipasin ni Juan dela Cruz ang kanyang mga araw, hindi ito kagaya ng isang puno na mapapalitan ng laging lunti at malagong dahon. Ang araw man niya ay mapilitan maaring hindi na ito kasing saya ng kahapon.

Isa...
Dalawa...
Tatlo....

 Maaring sa ating pagbilang ay ang ating mga mithiin na mapahaba pa ang ating kinabukasan. Ang pag-asam sa    magandang bukas...Ang minimithing magandang bukas... Ngunit tila hindi ramdam ng iilan sa atin na tumatakbo ang mga oras. Nagbibilang ang araw...Numinipis ang kalendaryo. 

Apat...
Lima...
Anim...

  Ganito ang buhay ni Juan dela Cruz. Nakasadlak sa kahirapan habang tila kandilang nauupos ang kanyang ala-ala. Pero sa kanyang dibdib ay tangan-tangan niya ang masayang ala-ala. Pagod...Panglaw...Hirap...Ito si Juan dela Cruz. Patuloy sa pagbilang. Patuloy sa paghihintay sa inaasam na magandang buhay...positibong pagbabago. Paanong hindi niya ito maasam kung siya ngayon ay patuloy ang pagkayod sa karagatan ng basura, bundok ng mga gumuhong pangarap.

Pito...
Walo...
Siyam....

  Patuloy ang pagbibilang ni Juan dela Cruz at kasabay nito ay ang natatanging solusyon sa kanyang kumakalam na sikmura: "Isang kahig, Isang tuka"...Ganito ang buhay niya. Kuntento sa kung ano ang nasa mesa. Habang ang iilan ay nagpapakasasa sa nagtatabaang karne na puno ng kolesterol, si Juan ay maiiwang may laman ang tiyan kahit kakarampot. Walang reklamo, walang pagdadabog, walang paghihinagpis... Ngunit patuloy sa pag-aasam na pagbabago.

Sampu...

 Matatapos sa pagbibilang si Juan dela Cruz. Dala ang pagod ng buong araw. Magpapahinga sa mga dayami. Walang alam kung may bukas pang dadatnan. Walang alam sa pagpapatuloy ng kanyang KALENDARYO....

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Ice Kendi

    Tag-init na naman. Kakaiba ang panahon ngayon. Tila ang init ng araw ay unti-unting nilalapnos ang balat ng batang si Etang. Hindi na bago sa bansang ito ang kakaibang klase ng tag-init. "Pang-world class"  'ika nga nila. Hindi na bago ang mga tanawin na katulad ng mga batang walang salawal habang subu-subo ang kamay na nanggigitata sa dumi.Mainit na naman.Kaya si Etang walang magawa kundi lumabas ng bahay nila na ang bubong ay halos malapit na sa bunbunan. Mainit na naman kaya naman ang Tatay niya,  nag-aalburuto kagaya ng isang bulkang malapit ng sumabog. Nagtatanong kung ano ang almusal.    "Anak ng teteng naman yan!", ang pasigaw na sabi ng Tatay ni Etang. Galit na galit. Wala na namang kasing almusal sa maliit nilang mesa. Hindi na rin bago kay Etang ang bagay na ito. Lagi naman siyang nasisigawan ng kanyang ama'ng wala naman kwenta at kung meron man iyon ay maglasing lang. Kasabay ng init ng panahon ang init ng ulo ng kany...
Read more

Tanong ko, Sagot mo...

Bakit ang mga Pilipino hindi marunong sumagot ng Maayos? Sa hindi kalayuan ay matatanaw si Juan na nakatayo sa bakuran ng kanyang bahay na pinagtagpi-tagping yero. Hindi siya mapakali at paiukit-ikot sa bakuran, sinisipa ang mga dahon at basurang nagkalat sa kanyang posisyon.        Nagpatuloy siya sa ganoong gawain at naisipang lumabas ng kanyang bahay upang libangin ang sarili sa tanawing araw-araw niyang nakikita tuwing gabi. Naglakad-lakad si Juan sa ilalim ng maputlang sinag ng buwan na tumatakip sa iilang dako ng kanilang lugar. Dama ang malamyang simoy ng hangin na dumadampi sa kanyang balat na natigang na dahil hindi man lamang niya napahiran ng kung ano.      Sa pagpapatuloy ng kanyang paglalakad nasalubong niya ang isang babae. Kilala niya ata ito dahil halos magdikit ang kanilang mukha sa kanilang pagbati sa bawat isa.       “Kumain ka na?,” tanong ni Juan sa babae. Agad naman ito...
Read more